Bismillahirrahmanirrahim
Ben, Meksika’dan Sohi Enho Sakolin. Yaklaşık 10 yıldır İran’da yaşıyorum.
Eşimle Meksika’da tanışıp evlendikten sonra, çocuklarımız doğduğunda İslam diniyle tanışmak için İran’a gitmeye karar verdik. Eşimle Meksika’da yaklaşık yedi yıl yaşadık ve Fatma, Saide ve Mehdi adında üç çocuğumuz oldu.
![](http://al-mostabserin.com/turkish/wp-content/uploads/2024/08/photo_2024-08-12_11-20-41-300x221.jpg)
Çocuklarımız büyüdüğünde ve okula gitme zamanı geldiğinde, Meksika okullarının şartları ve kültürü, İslami kültürle uyumlu değildi; kızların okuldaki kıyafetleri uygun değildi. Bu nedenle eşim, çocuklarımızın eğitimi ve dini güçlendirmek için İran’a gitmeyi ve hayatımıza sıfırdan başlamayı önerdi. Orada çocuklarımız İslami bir kültürde büyüyecek ve Farsça’yı öğreneceklerdi. Bu karar, hayatımızın en büyük ve en iyi kararlarından biri olduğunu düşünüyorum.
Eşimle tanışmam, Meksika’daki bir dil enstitüsünde başladı, o zaman on yedi yaşındaydım ve onu ilk kez orada gördüm. Enstitünün ortaklarından biriydi ve ben de Japonca öğretmeni olarak çalışıyordum. Bu adamın ahlakı beni etkiledi, daha sonra bana “güzel ahlak”ın İslam dininin bir parçası olduğunu ve bu ahlakın İslam’ı yaymada önemli bir rol oynadığını söyledi.
Onun ahlakını ve huzurunu gördüğümde, onu daha yakından tanımak istedim ve ona sorular sordum. Bana inançlarından, İslam’dan bahsetti ve İslam’ın nasıl bir din olduğunu anlattı. İslam’ın çok güzel bir din olduğunu ve bizim dinimize benzerlikler taşıdığını fark ettim. Katoliktim ve hemen her gün İncil’i okuyordum ve ona büyük bir ilgi duyuyordum.
Hayatımı her zaman Tanrı’nın emirlerine göre sürdürmeye çalıştım ve İslam’ı tanıdığımda, İncil’de önemli olan birçok konunun İslam’da da tavsiye edildiğini anladım. Eşim bana Meksika dilinde bir Kur’an hediye etti. Bu kitap İran Büyükelçiliği tarafından verilmişti. Kur’an’ı okumaya başladım ve bu güzel dinin öğretileriyle tanıştım. Ne kadar çok Kur’an okur ve İslam’ı tanırsam, o kadar fazla istek duyuyordum. Sonunda Müslüman olmaya karar verdim ve sonra İran Büyükelçiliği’nde eşimle evlendim.
Bir yıl sonra ilk çocuğum, Fatma doğdu ve sonra Allah bize Saide ve Mehdi’yi verdi. İran’a seyahat etmeye karar verdik ve son çocuğum Muhammed Ali İran’da doğdu. İran’a geldiğim için çok mutluyum, burada Meksika’da olmayan bir huzura sahibim. Eşim beni ilk kez camiye götürdü, insanlar bana çok iyi davrandı ve sıcak bir şekilde karşıladılar.
İlk kez bir dini merasime katıldığımda, kadınların ve erkeklerin nasıl İmam Hüseyin için ağladıklarını ve Ehlibeyt için yas tuttuklarını gördüm, bu benim için çok etkileyiciydi. O zaman Meksika’da olduğumuzda, eşimin üç gün boyunca dinlediği ve ağladığı o kasetin ne olduğunu anladım. O zamanlar Farsça bilmediğim için, kasetten bir şey anlamıyordum ve eşime soruyordum, o da bana İmam Ali, Hz. Fatıma, İmam Hüseyin ve Hz. Rukiye hakkında anlatıyordu ve ağlıyordu. Bu, birinin “Allah” için ağladığını ilk kez gördüğüm zamandı.
Bu sözleri dinlemekten çok keyif alıyordum ama İran’a geldiğimde, dini merasimlere katılmak benim için daha da keyifliydi ve bana iyi bir huzur hissi veriyordu. Masumların hayat hikayelerini ve çektikleri zorlukları dinlediğimde, ağlıyorum ve kendimi çok hafiflemiş hissediyorum. O zaman, bu dünyaya neden geldiğimizi daha iyi anlıyorum; Allah’a itaat etmek için buradayız ve hayatın zorluklarına bakışım değişti.
Hz. Zeynep’in zorluklarına ve sabrına ne kadar ders alabiliriz? Bizim yaşadığımız zorluklar, onun zorluklarının yanında hiçbir şey değil; Onun buraya gelmesinin amacı, bize her türlü zorluk karşısında, maddi veya başka, nankörlük etmememiz gerektiğini öğretmekti. Her zaman Allah’a şükretmeliyiz.
Yurtdışındaki birçok sosyal davranış, İran’daki davranışlardan farklıdır; örneğin oradaki gençler, birkaç kez başarısız evlilik yapmış bir şarkıcıyı kendilerine örnek alırlar… Neden örneklerimiz Hz. Fatıma, Hz. Zeynep, Hz. Hacer olmasın?! Bu büyüklerin hayatlarına bakın ve onları örnek alın! Benim örneğim Hz. Fatıma, bu yüzden örtünmeye ve onun sözlerine uymaya çalışıyorum.
Allah yardım ederse, Hz. Fatıma hakkında daha fazla bilgi edinmek ve iyi bir anne, iyi bir eş, iyi bir gelin ve toplum için iyi bir insan olmak istiyorum. Bilgilerimizi hayata geçirmek çok önemlidir.
Üç yıl İran’da kaldıktan sonra annemi görmek için Meksika’ya gittim, neredeyse herkes Müslüman olduğumu öğrenmişti ve anneme, neden kızının Müslüman olmasına izin verdin diye sordular. Annem onlara, dinin bir ağaca benzediğini ve ağacın meyvesinden iyi olup olmadığını anlayabileceğinizi söyledi. Kızım Müslüman olduktan sonra, davranışlarının daha iyi olduğunu, daha fazla huzura sahip olduğunu ve herkese yardım ettiğini görüyorum. Kızımın davranışlarında beni üzen veya rahatsız eden hiçbir şey görmedim. Bu yüzden onun dini iyi bir din ve seçim doğru.
Namaz kılmak istediğimde annem çocuğumu benden aldı ve “Git, namazını kıl, sonra sana birkaç soru soracağım,” dedi. Namazdan sonra annem bana İslam dini hakkında birçok soru sordu ve ben de bu soruları cevapladım. Daha sonra çevremizdekiler geldiğinde, annemin verdiğim cevapları onlara tam anlamıyla anlattığını ve onların da annemin söylediklerini büyük bir ilgiyle dinlediğini fark ettim. Bu durum benim için çok ilginçti.
Bir gün annem beni yanına çağırdı ve “Sohila, bir rüya gördüm,” dedi. “Yüzü nur gibi parlayan bir adam, bir yaşından küçük olduğunu düşündüğüm çok küçük bir çocuğu elinde tutuyordu ve onu gökyüzüne doğru kaldırıyordu.” Annem, bu kişinin yüzünü göremediğini ama üzerindeki giysileri tarif ettiğini söyledi. Ben de anneme belki İmam Hüseyin’i rüyanda görmüşsündür dedim ve ona İmam Hüseyin’in çocuğunu gökyüzüne kaldırdığı olayı anlattım. Annem, bu hikayeyi çok beğendi.
Umarım bir gün annemi İran’a getirebilirim ve inşallah, inşallah, o da Müslüman olur.
Ağu 13 2024
İmam Hüseyin için ağlamak, benim için çok güzeldi.
Bismillahirrahmanirrahim
Ben, Meksika’dan Sohi Enho Sakolin. Yaklaşık 10 yıldır İran’da yaşıyorum.
Eşimle Meksika’da tanışıp evlendikten sonra, çocuklarımız doğduğunda İslam diniyle tanışmak için İran’a gitmeye karar verdik. Eşimle Meksika’da yaklaşık yedi yıl yaşadık ve Fatma, Saide ve Mehdi adında üç çocuğumuz oldu.
Çocuklarımız büyüdüğünde ve okula gitme zamanı geldiğinde, Meksika okullarının şartları ve kültürü, İslami kültürle uyumlu değildi; kızların okuldaki kıyafetleri uygun değildi. Bu nedenle eşim, çocuklarımızın eğitimi ve dini güçlendirmek için İran’a gitmeyi ve hayatımıza sıfırdan başlamayı önerdi. Orada çocuklarımız İslami bir kültürde büyüyecek ve Farsça’yı öğreneceklerdi. Bu karar, hayatımızın en büyük ve en iyi kararlarından biri olduğunu düşünüyorum.
Eşimle tanışmam, Meksika’daki bir dil enstitüsünde başladı, o zaman on yedi yaşındaydım ve onu ilk kez orada gördüm. Enstitünün ortaklarından biriydi ve ben de Japonca öğretmeni olarak çalışıyordum. Bu adamın ahlakı beni etkiledi, daha sonra bana “güzel ahlak”ın İslam dininin bir parçası olduğunu ve bu ahlakın İslam’ı yaymada önemli bir rol oynadığını söyledi.
Onun ahlakını ve huzurunu gördüğümde, onu daha yakından tanımak istedim ve ona sorular sordum. Bana inançlarından, İslam’dan bahsetti ve İslam’ın nasıl bir din olduğunu anlattı. İslam’ın çok güzel bir din olduğunu ve bizim dinimize benzerlikler taşıdığını fark ettim. Katoliktim ve hemen her gün İncil’i okuyordum ve ona büyük bir ilgi duyuyordum.
Hayatımı her zaman Tanrı’nın emirlerine göre sürdürmeye çalıştım ve İslam’ı tanıdığımda, İncil’de önemli olan birçok konunun İslam’da da tavsiye edildiğini anladım. Eşim bana Meksika dilinde bir Kur’an hediye etti. Bu kitap İran Büyükelçiliği tarafından verilmişti. Kur’an’ı okumaya başladım ve bu güzel dinin öğretileriyle tanıştım. Ne kadar çok Kur’an okur ve İslam’ı tanırsam, o kadar fazla istek duyuyordum. Sonunda Müslüman olmaya karar verdim ve sonra İran Büyükelçiliği’nde eşimle evlendim.
Bir yıl sonra ilk çocuğum, Fatma doğdu ve sonra Allah bize Saide ve Mehdi’yi verdi. İran’a seyahat etmeye karar verdik ve son çocuğum Muhammed Ali İran’da doğdu. İran’a geldiğim için çok mutluyum, burada Meksika’da olmayan bir huzura sahibim. Eşim beni ilk kez camiye götürdü, insanlar bana çok iyi davrandı ve sıcak bir şekilde karşıladılar.
İlk kez bir dini merasime katıldığımda, kadınların ve erkeklerin nasıl İmam Hüseyin için ağladıklarını ve Ehlibeyt için yas tuttuklarını gördüm, bu benim için çok etkileyiciydi. O zaman Meksika’da olduğumuzda, eşimin üç gün boyunca dinlediği ve ağladığı o kasetin ne olduğunu anladım. O zamanlar Farsça bilmediğim için, kasetten bir şey anlamıyordum ve eşime soruyordum, o da bana İmam Ali, Hz. Fatıma, İmam Hüseyin ve Hz. Rukiye hakkında anlatıyordu ve ağlıyordu. Bu, birinin “Allah” için ağladığını ilk kez gördüğüm zamandı.
Bu sözleri dinlemekten çok keyif alıyordum ama İran’a geldiğimde, dini merasimlere katılmak benim için daha da keyifliydi ve bana iyi bir huzur hissi veriyordu. Masumların hayat hikayelerini ve çektikleri zorlukları dinlediğimde, ağlıyorum ve kendimi çok hafiflemiş hissediyorum. O zaman, bu dünyaya neden geldiğimizi daha iyi anlıyorum; Allah’a itaat etmek için buradayız ve hayatın zorluklarına bakışım değişti.
Hz. Zeynep’in zorluklarına ve sabrına ne kadar ders alabiliriz? Bizim yaşadığımız zorluklar, onun zorluklarının yanında hiçbir şey değil; Onun buraya gelmesinin amacı, bize her türlü zorluk karşısında, maddi veya başka, nankörlük etmememiz gerektiğini öğretmekti. Her zaman Allah’a şükretmeliyiz.
Yurtdışındaki birçok sosyal davranış, İran’daki davranışlardan farklıdır; örneğin oradaki gençler, birkaç kez başarısız evlilik yapmış bir şarkıcıyı kendilerine örnek alırlar… Neden örneklerimiz Hz. Fatıma, Hz. Zeynep, Hz. Hacer olmasın?! Bu büyüklerin hayatlarına bakın ve onları örnek alın! Benim örneğim Hz. Fatıma, bu yüzden örtünmeye ve onun sözlerine uymaya çalışıyorum.
Allah yardım ederse, Hz. Fatıma hakkında daha fazla bilgi edinmek ve iyi bir anne, iyi bir eş, iyi bir gelin ve toplum için iyi bir insan olmak istiyorum. Bilgilerimizi hayata geçirmek çok önemlidir.
Üç yıl İran’da kaldıktan sonra annemi görmek için Meksika’ya gittim, neredeyse herkes Müslüman olduğumu öğrenmişti ve anneme, neden kızının Müslüman olmasına izin verdin diye sordular. Annem onlara, dinin bir ağaca benzediğini ve ağacın meyvesinden iyi olup olmadığını anlayabileceğinizi söyledi. Kızım Müslüman olduktan sonra, davranışlarının daha iyi olduğunu, daha fazla huzura sahip olduğunu ve herkese yardım ettiğini görüyorum. Kızımın davranışlarında beni üzen veya rahatsız eden hiçbir şey görmedim. Bu yüzden onun dini iyi bir din ve seçim doğru.
Namaz kılmak istediğimde annem çocuğumu benden aldı ve “Git, namazını kıl, sonra sana birkaç soru soracağım,” dedi. Namazdan sonra annem bana İslam dini hakkında birçok soru sordu ve ben de bu soruları cevapladım. Daha sonra çevremizdekiler geldiğinde, annemin verdiğim cevapları onlara tam anlamıyla anlattığını ve onların da annemin söylediklerini büyük bir ilgiyle dinlediğini fark ettim. Bu durum benim için çok ilginçti.
Bir gün annem beni yanına çağırdı ve “Sohila, bir rüya gördüm,” dedi. “Yüzü nur gibi parlayan bir adam, bir yaşından küçük olduğunu düşündüğüm çok küçük bir çocuğu elinde tutuyordu ve onu gökyüzüne doğru kaldırıyordu.” Annem, bu kişinin yüzünü göremediğini ama üzerindeki giysileri tarif ettiğini söyledi. Ben de anneme belki İmam Hüseyin’i rüyanda görmüşsündür dedim ve ona İmam Hüseyin’in çocuğunu gökyüzüne kaldırdığı olayı anlattım. Annem, bu hikayeyi çok beğendi.
Umarım bir gün annemi İran’a getirebilirim ve inşallah, inşallah, o da Müslüman olur.
By tr • Hidayet Hikayeleri, Müstebsirler Dergisi 0 • Tags: Ehlisünnet, Meksika şiası, Mustebsirler, nasıl şia oldum, Şİİ